« "من مرغ لاهوتي بدم ديدي كه ناسوتي شدم    

                                                                 دامش نديدم ناگه در وي گرفتار آمدم"

دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند

                                                    و اندر آن ضلمت شب آب حياتم دادند

چه مبارك سحري و چه فرخنده شبي

                                                     آن شب قدر كه اين تازه براتم دادند

من اگر كامروا گشتم و خوشدل

                                              چه عجب مستحق بودم و اينها زكاتم دادند

امشب كتاب جالبي را از مجموعه كتب مكشفات و عجايبات مي خواندم و اين پارچه شعر برايم جالب بود براي شما هم نوشتم تا از آن فيض ببريد.

                                                                                                            بدرود"عزتي"